اگر چه در دل من قـصه‌ها فـراوان است            ولی چه سود و چه حاصل، که دشمنِ جان است

سروده ها واشعار

 

هميشه بر لبم خنده
عجب دنياى آبادى؟            عجب منزلگه شادى؟
هميشه بر لبم خنده            دلم از عشق آكنده
ندانم غم گران باشد            به پيري ، جان جوان باشد
هميشه شاد و شنگولم            مداوم غرق در پولم
نديدم تا كنون اشكى            زدست مرد و زن رشكى
همش شادى همش بازى            همش در فكر طنازى
زبس مردانگى ديدم            بساط سادگى چيدم
بدى جايى هويدا نيست            پليدى هيچ پيدا نيست
خوش و خرّم گل باغم             صفا، در سينه داغم
هميشه عاشق و شيدا            زبرق چهره‏ام پيدا
تمام زندگى جور است            دو چشم منكرش كور است
رخ زيباى گلگونم            نشان راحت جونم
جوانان غرق در شادى            همش مديون آزادى
همه شاد و غزلخوانند            نواي عشق مي خوانند
همه خندان و رقصانند            همه پيك بهارانند
تو گر نامهربان هستي            اسير بند جان هستي
چنين هستي چنان هستي             همش فكر خزان هستي
خوشي در ، ناخوشي جويي        مسير حق كشي پويي
عباي رحم افكندي            قباي مهر بركندي
دلت گرديده پر كينه            خدنگ عقده در سينه
زبانت ناسزا گويد            روانت فتنه ها جويد
ولي من شاد و مسرورم            كه از دام تو من دورم
مرام «شيروي» اين است            كه عشق خود دين و آيين است

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مختصری از ما

دكتر مصطفى شيروى خوزانی، متولد خمینی شهر اصفهان، تاریخ 1337خورشیدی، داراى مدرك دکترای زبان و ادبيات عربى از دانشگاه تهران. دانشیار و عضو هیأت علمی دانشگاه قم ، با سابقه دروس حوزوى: منطق ، فلسفه و چندین سال دروس خارج فقه و اصول.