اگر چه در دل من قـصه‌ها فـراوان است            ولی چه سود و چه حاصل، که دشمنِ جان است

سروده ها واشعار

گزیده ای از دیوان شعر دکتر مصطفی شیروی

 

دلم تنگه
دلم تنگه خدايا، بس كه اطرافم پُراز رنگه        دلم تنگه خدايا، در دلم ميدانى از جنگه
دلم تنگه، زبس ديدم فريب وخدعه ونيرنگ        دلم تنگه، زاعمالى كه در واقع، همه ننگه
دلم تنگه، ندارم رو به جايى تا بياسايم        نگه كن، اين دلِ آشفته‏ام پيدا ز آژنگه
دلم تنگه خدايا، دلگشايى هديه ما كن        دلِ آزرده ما، تشنه هم بربط وچنگه
دلم تنگه، نديدم ياورى بى غَلّ وغَش باشد        چرا مكر ودغل‏بازى؟ مگر اين قلب از سنگه
دلم تنگ از رياكارى، وخودخواهى، تبهكارى    كه گويا صحنه‏اى از جلوه‏هاى مار هفت رنگه
دلم تنگه غروب آفتاب وعقده‏هادر دل        سياهى مى‏زند خيمه، سپيدى عرصه‏ اش تنگه
دلم تنگه، كسى نبْود ببيند حال ما چون است؟    شگفتا!اين همه آه وتو گويى گوشِ‏ او منگه
دلم تنگه، گلِستان كو؟صفاى مهر بستان كو    چرا بهتان؟ چراكتمان؟ جهان سرشار از اَنگه
دلم تنگه، گلى خواهم ببويم هر چه مى‏ خواهم    ويا نوشم من آبى را كه كمتر اندر آن زنگه
دلم تنگه، نمى‏دانم دوايش در كجا پنهان؟        نظر كن« شيروى » شايد دوايش عزم وآهنگه!

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مختصری از ما

دكتر مصطفى شيروى خوزانی، متولد خمینی شهر اصفهان، تاریخ 1337خورشیدی، داراى مدرك دکترای زبان و ادبيات عربى از دانشگاه تهران. دانشیار و عضو هیأت علمی دانشگاه قم ، با سابقه دروس حوزوى: منطق ، فلسفه و چندین سال دروس خارج فقه و اصول.